poniedziałek, 20 kwietnia 2015

Przemiany - definicje

Przemiana (ang. shift, czyli zmiana) to chwila w której teriantrop staje się bardziej zwierzęcy niż zazwyczaj, pod względem psychicznym, duchowym albo fizycznym. Pozwala sobie wtedy na nieskrępowane zwierzęce zachowania, które tłumił w miejscach publicznych. To nie znaczy, że normalnie jest stuprocentowo ludzki, tylko jego zwierzęcość nie uzewnętrznia się w żaden sposób i pozostaje tłumiona, świadomie albo nieświadomie.
Nie wszyscy Terianie doświadczają shiftów - ich zwierzęca część może być na przykład tak zintegrowana z ludzką osobowością, że przez cały czas znajdują się w tym samym stanie - nie zachowują się bardziej ani mniej zwierzęco.

Przemiany mogą być wywołane celowo albo niezamierzone, pojawiające się w momentach silnych emocji. W drugim przypadku jest je trudno kontrolować. Mogą być delikatne, tak że otoczenie ich nie dostrzeże, albo silne do takiego stopnia, że teriantrop nie kontroluje swoich zachowań niezależnie od miejsca, w którym się znajduje i traci ludzką świadomość. Najczęściej jednak przemiany są łagodne i dużo pracy wymaga od teriana pełne poznanie swojej tożsamości i ukrytych potrzeb.

Mentalna przemiana (mental shift, m-shift) - najczęściej wymieniana, polega na tym, że umysł teriana upodabnia się do umysłu teriotypu i zaczyna się on zachowywać jak zwierzę. Zamiast myśleć jak człowiek, słowami, myśli za pomocą obrazów, uczuć, zapachów. Instynkty stają się silniejsze, pojawiają się potrzeby takie jak głód mięsa. Jeśli zostanie sprowokowany, może warczeć albo reagować na inny zwierzęcy sposób.
Mentalną przemianę mogą wywołać silne i nagłe emocje (gniew, strach, pożądanie), kontakt z innymi terianami i zwierzętami, zdjęcia i filmy teriotypu, muzyka, przebywanie w naturalnym środowisku i in.

Sensoryczna przemiana - często spotykany typ przemiany, w której stan umysłu teriana zmienia się na bardziej zwierzęcy. W przeciwieństwie do mentalnej przemiany, nie polega to na zachowywaniu się jak zwierzę, ale na odbieraniu bodźców na jego sposób. Jest to trudne do wyobrażenia dla kogoś, kto nigdy tego nie doświadczył. Sensoryczna przemiana polega na zmianie stanu świadomości na zwierzęcy - myśli się wyciszają, a wyostrza się uwaga, terian skupiony wtedy na odbieraniu bodźców z zewnątrz może odczuwać, jakby polepszały mu się zmysły. Jest to podobny stan umysłu do tego, który osiąga się podczas pewnych medytacji. Dla osób które nie są terianami, a są ciekawe, jakie to uczucie, polecam ćwiczenie Świadomości Świadka. Dlaczego zostało to zaliczone do teriańskich przemian? Dlatego, że myślenie jest cechą ludzką, a zwierzęta, bardziej skupione na doznaniach zmysłowych prawdopodobnie przeżywają świat na właśnie taki sposób.

Fizyczna przemiana (physical shift, p-shift) - jak łatwo się domyślić, to poważna zmiana ciała na wzór zwierzęcego. Całkowita albo częściowa (pazury, ogon, uszy, pysk). Nazwa istnieje, ale w praktyce prawdopodobnie nikt nie jest w stanie jej wykonać i nie ma na nią dowodów. To najbardziej kontrowersyjny typ przemiany, niewielu wierzy w możliwość jej wykonania. Są oczywiście tacy, którzy twierdzą, że im się to udało, ale nie dali na to dowodów.

Fantomowa przemiana (phantom shift, ph-shift) - odczuwanie części ciała zwierzęcia mimo braku rzeczywistej przemiany. Nazwa pochodzi od zjawiska kończyn fantomowych obserwowanego u ludzi po amputacji, którzy nadal czują obecność utraconej części ciała. Terianie najczęściej nie widzą swoich kończyn fantomowych i wiedzą, że w rzeczywistości one nie istnieją.

Cameo shift - zdarzająca się czasami przemiana w zwierzę nie będące theriotypem

Astralna przemiana (astral shift) - przemiana, która wykonywana jest na planie astralnym, w której ciało astralne jest przekształcane w postać teriotypu. Wymaga wyjścia duszy z ciała, czyli oobe.

Dream shift -  przemiana, która dzieje się we śnie. Zalicza się do niej sny o byciu teriotypem, przemienianiu się w teriotyp albo zachowywaniu jak on, nawet jeśli ma się ludzkie ciało. Jeżeli ktoś śni o tym, że jest zwierzęciem, nie oznacza to jednak, że musi być terianem - takie sny zdarzają się u wszystkich ludzi.

Auralna przemiana (aura shift) - przekształcenie się aury z ludzkiego kształtu w kształt teriotypu.

Słyszy się też (przynajmniej teoretycznie) o :

Bilokacja (bi-location shift) -  związana jest z parapsychicznymi zdolnościami zmiennokształtności i bilokacji. Bilokacja to umiejętność zmaterializowania drugiego ciała, do którego przenosi się dusza i odwiedza różne miejsca, podczas gdy oryginalne ciało spoczywa w bezruchu. Tą zdolność mieli podobno niektórzy święci. W przypadku terian zmaterializowane ciało nie jest ludzkie, ale zwierzęce. Ludzkie ciało leży bezwładnie w stanie podobnym do śmierci, podczas gdy dusza teriana odchodzi w ciele żywego i materialnego zwierzęcia. Jeśli zwierzęca forma doznaje ran, pojawiają się one na ludzkiej, a jeśli umiera, to ludzkie ciało też umiera. Podczas bilokacji zmiennokształtny nie różni się od zwykłego zwierzęcia, może polować, jeść, jest w pełni materialny i widzialny.

Possesion shift (posiadanie, opętanie) - wysłanie duszy do ciała zwierzęcia i kierowanie nim. Od bilokacji różni się tym, że zwierzęca postać nie jest zmaterializowana. Może pochodzić albo od martwego zwierzęcia, albo od jeszcze żywego - wtedy jest się w jednym ciele razem z duchem zwierzęcia. Właściciel ciała może walczyć o kontrolę nad nim i musi być odsunięty, jeśli terian chce działać bez zakłóceń. To niebezpieczny i trudny typ przemiany. Zmiennokształtny staje się związany ze zwierzęciem i czuje się osłabiony albo choruje, kiedy zwierzę jest ranne.


poniedziałek, 13 kwietnia 2015

Teorie - przyczyny teriantropii

Terianie zadają sobie pytania - co sprawiło, że są tacy, a nie inni? Nie znaleziono jeszcze przyczyn. To tylko domysły. Każdy ma swoje własne teorie, niektóre przeplatają się z innymi. Jedni wyjaśniają, że źródło ich stanu pochodzi ze sfery duchowej, inni, psychicznej, a niektórzy nawet tłumaczą teriantropię na sposób medyczny.

Opętanie według tej wersji w ciele Teriana znajduje się druga dusza, duch zwierzęcia. Pojawia się on nieproszony albo przywoływany świadomie podczas szamańskich rytuałów - jest wtedy nazywany totemem. Szaman potrafi nawiązać tak głęboką więź ze swoim totemem, że duch jego zwierzęcego przewodnika może udzielać mu swoich cech i wpływać na jego zachowanie.

Transgatunkowość to termin wymyślony przez Terian w odpowiedzi na "transseksualizm". Tak jak niektórzy czują się, jakby ich ciało do nich nie pasowało, powinno mieć inną płeć, tak Terianie czują, że ich ciało powinno mieć inny gatunek. W przeciwieństwie do poprzedniej teorii, Terian uważa, że to on jest zwierzęcą duszą, która z powodu tragicznej pomyłki trafiła do złego ciała.

Reinkarnacja popularna teoria, w której Therian wierzy, że był w poprzednim wcieleniu zwierzęciem, może nawet wielokrotnie, aż zachowania zwierzęcia utrwaliły się w nim i odcisnęły trwały ślad na jego duszy.

Geny niektórzy uważają, że ich kod DNA jest inny, niż u zwykłych ludzi. Przyczyny tego są różne. Między innymi zmodyfikowany gen z czasów, gdy ich przodkowie byli jeszcze prymitywnymi pół zwierzętami, przekazywany z pokolenia na pokolenie. Podobnie jest w przypadku indiańskich plemion, które wierzyły, że wywodzą się od swojego totemu - wilk czy niedźwiedź był ich praprzodkiem. Bardziej dziwne wytłumaczenie to pochodzenie z obcej planety.

Atypowa neurobiologia podobnie do poprzedniego. Jakaś część mózgu jest wykształcona inaczej, niż u zwyczajnych ludzi, co powoduje zwierzęce zachowania. Terianie ci uważają, że różnice między nimi a innymi ludźmi nie kończą się na duchowości, ale nawet ich ciało jest zbudowane inaczej.

Naturalny instynkt każdy jest nieprzebudzonym Terianem, a teriantropia to nic innego, jak koniec tłumienia silnych zwierzęcych popędów, które nie zanikły całkiem w procesie ewolucji.

Dar/Misja dusza zwierzęcia w ciele człowieka nie była przypadkiem - jego celem jest uratowanie swojego gatunku, ochrona środowiska, zbliżenie ludzi do natury

Naśladownictwo to wyjaśnienie teriantropii w psychologiczny sposób. Wiadomo, że młode zwierzęta (i ludzie) przywiązują się do tego, kogo zobaczą tuż po otwarciu oczu. Jeśli to będzie organizm innego gatunku, będą myśleć, że też do niego należą. Dzieci, które od najmłodszych lat wychowują się ze zwierzętami, często je naśladują i te zachowania mogą utrwalić się u nich na długie lata.

Autosugestia kolejne wyjaśnienie związane z psychiką. Tyczy się szczególnie tych, którzy po usłyszeniu o teriantropii dopiero zauważyli, że zachowują się jak zwierzę. Tak naprawdę oszukali swój umysł, wmawiając sobie, że są jednymi z nas, aż zaczęli w to wierzyć i zachowywać się tak, jakby to było prawdą.

Rozdwojenie jaźni czyli zaburzenia dysocjacyjne tożsamości. Naprawdę, niektórzy samych siebie posądzają o psychiczną chorobę. Możliwe, że są chorzy, ale to nie oznacza, że każdy Terian musi być. Istnieją ważne różnice między znanymi chorobami, jak likantropia i osobowość wieloraka, a teriantropią, ale to temat na następny wpis.
Łatwo powiedzieć. Wielu ludzi wydało na nas wyrok po tym, jak przeczytało kilka wpisów na jakimś blogu, na którym po raz pierwszy zetknęli się z teriantropią. W każdej grupie zdarzają się ludzie, którzy ją ośmieszają. Nie przeczę, że niektórzy są chorzy albo nie wiedzą, co mówią. Słysząc słowa "nie jestem ludzki" albo "czuję się jak zwierzę" pewnie wielu wyobraża sobie biednego człowieka z wielkim problemem z życiem w społeczeństwie, wahaniami nastroju i dziwactwami, z którymi co chwilę rzuca się w oczy. To nie jest prawda.
Chciałabym, aby teriantropia była w Polsce słowem bardziej znanym i wywołującym bardziej miłe skojarzenia. Tym, którzy oceniają innych, chociaż nigdy nie spotkali ich twarzą w twarz, napiszę - teriantropia jest "chorobą", w której kontrola nad swoim życiem i zachowaniami jest na tyle duża, że jeśli Terian tego nie chce, to prawie na pewno nikt nie dowie się, kim on jest. Może nawet świetnie radzić sobie w życiu i być liderem w grupie, w pracy, nie starając się podkreślać cech, które go odróżniają od reszty ludzi.

Noname





piątek, 10 kwietnia 2015

Symbole

Teriantropia i wilkołactwo posiada kilka symboli, używanych często w internecie, ale znacznie rzadziej w realnym świecie. Dzięki tym znakom członkowie społeczności mogą rozpoznać się w tłumie.

Najpopularniejszym z nich jest Theta-Delta.


Składa się z dwóch liter alfabetu greckiego splecionych ze sobą. Delta w kształcie trójkąta oznacza zmianę. Litery tej używa się min. w fizyce do oznaczania różnicy. Theta - okrąg z linią w środku, jako litera, której nazwa zaczyna się na "T", reprezentuje słowo Terian. Czasami kreska w środku okręgu jest omijana albo wprowadza się różne modyfikacje, jak głowa teriotypu wewnątrz symbolu.
Theta-Delta powstało w 2003 roku na forum The Werelist.

Pozostałe symbole mają mniejsze znaczenie.

Bardzo rzadko używanym symbolem, jest Wolfsangel (niem. wilczy hak). Ze względu na niemiłe skojarzenia w niektórych krajach jego publiczne wystawianie jest zabronione. Na najszerszą skalę był używany przez nazistów, obecnie neonazistów.
Wolfsangel powstał z runy Eihwaz i na początku był używany w Niemczech. Pionowa wersja jest znana jako "piorun" (Donnerkeil), a pozioma - "wilkołak" (Werwolf). Znany jest też jako wilczy hak. Żelazne narzędzie o podobnych kształtach było używane jako pułapka na wilki. Jedną, zakrzywioną część wbijano w drzewo, a na drugi koniec przymocowywano mięso. Wilk łykał haczyk jak ryba i nie był w stanie się wyzwolić.


Theriogram to symbol stworzony przez Świątynię Therian, zamkniętą grupę wyróżniającą się tym, że teriantropia jest dla niej czymś w rodzaju religii.
 Członkowie Therian Temple nie chcieli przyjąć Theta-Delta jako symbolu i stworzyli swój własny. Składa się z trapezu (wiedza, długotrwałe zmiany) i dwóch krzyży. Jeden z nich jest prosty, a drugi odwrócony, co ma symbolizować równowagę i dualizm. Może nie widać tego zbyt dobrze na zdjęciu, ale w dolnych wierzchołkach trapezu znajdują się małe Słońce i Księżyc, o podobnym znaczeniu co krzyże. 

Symbolem Otherkinów jest za to siedmioramienna gwiazda.





wtorek, 7 kwietnia 2015

Teriantropia a religie

Wstęp

Od zarania, ludzie czuli potrzebę wiary. Pragnęli mieć nad sobą siły które będą nadawać rytm rzeczom dziejącym się w ich życiu, ale jednocześnie zachować wolną wolę i poczucie odpowiedzialności za swoje czyny. Z pomocą przyszły religie. Piszę 'przyszły' absolutnie nie z zamysłem: 'była taka potrzeba to się coś pokombinowało i wymyśliło' ale według różnych wierzeń, teorie i świadectwa były w odpowiedni sposób ludziom objawiane w miarę ich możliwości rozwoju i pojęcia otaczającego świata.
Wgłębiając się bardziej w duchowy aspekt teriantropii, można by wysnuwać wiele teorii co do jej pochodzenia, mechanizmów jakie nią kierują, czy nawet całej idei dotyczącej jej stworzenia przez wcześniej wspomniane siły "nadające rytm naszemu życiu", w skrócie Boga.
Przez różne religie różnie można interpretować Therian. Niektóre traktują to jako zabobon, niektóre podchodzą pozytywnie, a inne w ogóle się do tego nie odnoszą.

Islam

Islam jest zamkniętą i hermetyczną religią, która swoją atmosferą wręcz przykuwa swoich wyznawców do pewnych schematów życia, spostrzegania świata i toku myślenia. Z tego też powodu rozmawianie o tematach Teriantropii z przedstawicielem Islamu często niestety kończy się brakiem jakiegokolwiek zrozumienia.
Chcę też od razu zaznaczyć, że nie wykluczam, że pośród Muzułmanów nie ma Therian. Wręcz przeciwnie - są i to na pewno, jednak ze względu na ich wychowanie, kulturę i naciski religijno-społeczno-moralne, trudno im jest w jakikolwiek sposób odkryć swoją naturę.

Hinduizm

Hinduizm to ciekawa, charakterystyczna religia, posiadająca rozbudowaną odnogę życia pośmiertnego i duchowego. Ważna jest w niej duchowość jednostki, podróż przez wcielenia oraz istnienie piekła. W pewnej części podobna do Buddyzmu, który jednak daje większą swobodę w praktyce.
Hinduizm jest ograniczony terytorialnie, przez to wierni Therianie rzadko wiedzą kim są przez brak świadomości wyznawców.

Buddyzm

Często spotykamy się z opinią, że Buddysta to człowiek wolny, a sam Buddyzm to nie religia a raczej styl życia. W dużej mierze tak jest. Owszem, na świecie występują różne odłamy Buddyzmu - te bardziej i mniej ortodoksyjne. Jednak sama esencja, idea, zostaje taka sama.
Buddyzm wielu ateistów i sceptyków innych religii przyciąga swoją otwartością i jasnym, prostym podejściem do życia polegającym na ciągłym doskonaleniu. Istnieje odmiana Buddyzmu Otherkińskiego, do którego dołącza się wielu Therian - tym samym otrzymując pełną swobodę w traktowaniu swojej duszy i rozwoju duchowego.

Chrześcijaństwo

Zapewne wielu z Was czekało właśnie na nią - najpopularniejszą i najliczniejszą w członków, religię świata. Na samym początku chcę wyprowadzić Was z często pojawiającego się błędu. Otóż mówiąc o chrześcijaństwie szybko nasuwa się (przynajmniej w Polsce) Katolicyzm, jednak pisząc teraz ten tekst, mam na myśli większość religii chrześcijańskich, w tym np. Prawosławie.
Chrześcijaństwo w pewnym momencie - chcąc czy nie chcąc - stało się nie tylko religią ale też stylem życia,  nadającym kierunek naszym przekonaniom, dostarczającym nam pewnych rozważań i odpowiedzi na wiele pytań. Mimo wielu możliwych zastrzeżeń, religie chrześcijańskie są religiami bardzo otwartymi w porównaniu np. do Islamu czy innych religii ortodoksyjnych. Przez to, religia ta zostawia możliwość wyboru, i mimo otwarcie głoszonych przez Kościoły przekonań, ogólnie przyjęte jest posiadanie własnego zdania na pewne tematy, licząc się z "rozliczeniem z nich" w Dniu Ostatecznym.
Warto wspomnieć też o społecznościach Christian Therianthropy (dla zainteresowanych -> Google).

Zakończenie

Zawsze wiedziałem, że ktoś wymyślił i połączył dwa światy: fizyczny i duchowy, a piękno stworzenia nie może być przypadkowe. Nawet wtedy, gdy przebudziłem się duchowo i odkryłem, że jestem wilkiem - nie zwątpiłem. Jestem wierzącym katolikiem. Pomimo tego, co skrywam w sercu, przyznaję się do tego, bo nie mogę się mylić - jest nas za dużo, by było to jedynie niemożliwą imaginacją.
Nie wnikam też, jak by wytłumaczył to Kościół, ludzie, psycholodzy. Po prostu ufam.

Z tą myślą Was zostawiam. Szukajcie swojej drogi nie tylko w sobie (choć nie zaprzeczam, że to ważne) ale otwierajcie się na innych, komunikujcie się i wchodźcie "w ich buty" by próbować zobaczyć świat z wielu perspektyw. To ważne.

Therian

niedziela, 5 kwietnia 2015

Therianie, Otherkini i Furry

Witajcie.
Tym razem będzie o sprawach podstawowych, czyli różnicach między Otherkinami, Teriantopami i Furry. Therianie nie są jedyną grupą, która w jakimś stopniu identyfikuje się z istotami innymi niż człowiek. Chociaż bycie w jednej z tych grup nie wyklucza bycia w pozostałych, istnieją między nimi pewne różnice. Mam nadzieję, że ten wpis nakieruje Was na odpowiednią drogę w wyborze właściwej, najbliższej Waszym przekonaniom grupy.

Terianie - wiadomo -  są to osoby, które czują się do jakiegoś stopnia zwierzęce, na poziomie psychicznym albo duchowym. Mogą się czuć konkretnym gatunkiem zwierzęcia albo całkowicie, albo uważać, że są po części ludzcy, a po części nieludzcy. Najczęściej ukrywają to, kim są, bardzo skupiają się na swojej duchowości i zawsze identyfikują się z istniejącymi gatunkami zwierząt.

Otherkini - są podobni do Terian poza tym faktem, że uważają się duchowo nie za zwierzęta, ale za istoty fantastyczne - elfy, wróżki, smoki, wampiry albo obcych. Spotyka się tutaj też hybrydy, jak sfinksy, gryfy, taury. Ze względu na podobne przekonania, zazwyczaj żyją w zgodzie z Therianami.

Furry - inaczej futrzaki - to osoby zainteresowane tematem antropomorfizacji zwierząt. Przedstawiają siebie jako dwunożne zwierzęta o ludzkich cechach charakteru i odgrywają nimi role min. w grach rpg. Przebierają się też w kostiumy zwierząt - fursuity. W rzeczywistości tylko niektórzy utożsamiają się z tymi zwierzętami. To, co robią, robią dla zabawy. Futrzakiem zostaje się z wyboru i w każdej chwili można z tego zrezygnować, a Teriantropia to stan umysłu obecny od urodzenia.
Niektórzy Terianie udzielają się w społeczności Furry, albo są jednocześnie Furry - szczególnie ci, którzy posiadają fursuity. Wiele futrzaków krytykuje Terian , twierdząc, że "biorą to zbyt poważnie" i że "to posunęło się za daleko".

Chociaż terian i otherkinów można zaliczyć do jednej grupy, furry jest już inną sprawą. Jeśli lubicie zwierzęta, wilkołaki i zmiennokształtnych, uważacie za ciekawe łączenie cech ludzkich ze zwierzęcymi, możecie zostać futrzakami. Jeżeli poważnie myślicie o tym, że część Waszej duszy jest nieludzka, to znaczy, że jesteście otherkinami.

Noname.

wtorek, 31 marca 2015

Teriotypy

W tym wpisie napiszę trochę o teriotypach. Jak już wytłumaczył Therian, teriotyp (ang. theriotype ) jest to gatunek zwierzęcia, z którym identyfikuje się dana osoba. Nie musi to być wilk, jednak jest on najczęściej spotykany.
Kiedy Therian uświadomi sobie, że posiada duszę zwierzęcia, zaczyna się zastanawiać, co to za zwierzę. Na podstawie swoich zachowań i reakcji określa swój gatunek. Niektórzy wiedzą o tym od zawsze, jeśli np. od dzieciństwa fascynują się danym zwierzęciem. Jestem za tym, aby jeden Therian miał jeden teriotyp, ale są tacy, którzy twierdzą, że mają ich więcej - przeplatają się w nich cechy kilku gatunków. W społeczności dwa teriotypy u jednej osoby są akceptowane, ale gdy jest ich dużo, jest ona uznana za pozera i nie brana na poważnie.

Teriotypem najczęściej jest drapieżne zwierzę. Oprócz wilków spotyka się niedźwiedzie, domowe i dzikie koty, np. pumy, lwy, tygrysy; hieny i szopy. Szczególnie często Therianie utożsamiają się z psowatymi: psami domowymi, lisami, szakalami i kojotami.
Rzadziej zdarzają się roślinożercy, w tym szczególnie konie i rogate zwierzęta takie jak jelenie i antylopy, a czasami ptaki.

Przeważają zwierzęta dzikie, jako symbole wolności i dzikości ucieleśniają instynkty, które na co dzień trzeba tłumić. Niektórzy Therianie mają jednak za teriotyp udomowione zwierzę.

Poważnym problemem na początku theriańskiej drogi jest udawanie. Niektórym trudno jest zaakceptować prawdę o sobie i wolą widzieć siebie jako bardziej popularne i pełne mocy zwierzę. To może się też dziać nieświadomie - dana osoba dostrzega tylko te zachowania, które odpowiadają jednemu gatunkowi zwierzęcia, nawet jeśli nie jest ono rzeczywiście jej teriotypem. Po jakimś czasie to mija i Therian najczęściej poznaje swoją prawdziwą naturę. Gdy myśli o tym zwierzęciu, czuje się najlepiej. Najłatwiej jest mu patrzeć jego oczami i nie czuje tego dyskomfortu co wtedy, gdy zachowywał się sztucznie i nienaturalnie.

Oprócz obserwacji własnych zachowań i uczuć podczas myślenia o danym zwierzęciu są też inne metody na poznanie teriotypu, np. zapisywanie i analizowanie snów, medytacja, szamańskie/astralne podróże.

Noname

Nowa autorka - Teriantropia a likantropia

Witajcie.
Jestem wilczą Therianką i od dzisiaj będę pomagać Therianowi w tworzeniu bloga. Będę się podpisywać jako Noname. Mam nadzieję, że uda mi się przekazać to, co wiem o wilkołactwie i teriantropii, w zrozumiały sposób i zachęcić Was do przychylnego i pełnego akceptacji spojrzenia na te interesujące zjawiska.


W tej notce opiszę dokładniej różnice między teriantropią a likantropią kliniczną. Na pierwszy rzut oka łatwo jest je ze sobą pomylić. W rzeczywistości różnice są bardzo duże.

Likantropia kliniczna jest często nazywana w skrócie likantropią. Jest to choroba psychiczna polegająca na tym, że chory myśli, że przemienia się w zwierzę, ale w rzeczywistości tak nie jest. Może też mówić, że jest zwierzęciem tylko duchowo, ale od Teriantropa odróżnia go to, że nie panuje nad swoim zachowaniem i może być niebezpieczny. Likantrop nie musi czuć się wilkiem. U jednego chorego można stwierdzić zachowania, które mogą odpowiadać różnym gatunkom zwierząt, np. wyją, prychają, szczekają, drapią jak koty. Nie chodzi im tyle o czucie się wilkiem, co o czucie się zwierzęciem. Jest to choroba, która sprawia, że dana osoba wcale nie kryje się ze swoimi zachowaniami, często traci nad sobą kontrolę i atakuje bliskich. Dzisiaj występuje rzadko.

Teriantropia to stan umysłu. Therianie mają dużą kontrolę nad swoimi zachowaniami. Z wiekiem każdy z nich uczy się nad nimi panować. Nie są niebezpieczni, wielu z nich nie zwierza się w ogóle z bycia teriantropem, za to likantropii klinicznej nie da się przeoczyć. Mają też konkretny gatunek zwierzęcia, z którym się identyfikują, potrafią wywoływać duchowe przemiany według swojej woli, a ich głównym zajęciem nie jest atakowanie stad, tylko pomoc zwierzętom i środowisku naturalnemu na różne sposoby.


Noname